102 - ഗൾഫ്‌ ഭാര്യമാർ സൂക്ഷിക്കുക.

ഗൾഫ്‌ ഭാര്യമാർ സൂക്ഷിക്കുക.

രണ്ട്‌ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ കിട്ടുന്ന ഏതാനും ദിനരാത്രങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ച്‌, മണിയറയുടെ മണിവിളക്കുകൾ കത്തിക്കുവാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന പ്രവാസികളുടെ ഭാര്യമാരെ, നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക.

സങ്കേതികവിദ്യയുടെ അതിപ്രസരം മൂലം, ടെക്‌നോളജിയുടെ സൗകര്യം ആവോളം നൊട്ടിനുണയുമ്പോൾ, സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിൽ മയാത്തെ കറുത്ത ചായങ്ങൾകൊണ്ടവ ചിത്രം കോറിയിട്ട്‌ കടന്ന്‌പോവുന്നു.

മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ ഉപയോഗംകൊണ്ട്‌, എഴാംകടന്നകരെയിരുന്ന്, പാതിരാത്രിയിൽ വികാരം മൂർച്ചകൾ സമ്മാനിച്ച്‌, നിങ്ങളെ ലാസ്യനിന്ദ്രയിലേക്ക്‌ തള്ളുവാൻ ഇന്ന് അധികപേരും ശ്രമിക്കുന്നു. ഒരു പരിതി വരെ, വിരഹിണിയുടെ വിരഹതീച്ചുളയിൽ വെന്തെരിയുവാൻ മൊബൈലിന്‌ സാധിച്ചു. ഒപ്പം സ്നേഹവും വിശ്വാസവും, ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുവാനും.

എന്നാൽ, ക്യാമറ ഫോണുകൾ വ്യപകമായതോടെ, നഷ്ടപ്പെട്ടത്‌, വിരഹിണികളുടെ സ്വകര്യതയാണ്‌.

മിക്ക പ്രവാസികളുടെയും, നെറികെട്ട ഹോബിയാണ്‌, ഭാര്യയുമായുള്ള സ്വകാര്യനിമിഷങ്ങൾ അവരുടെ സമ്മതമില്ലാതെയും, സമ്മതത്തോടെയും പകർത്തുക എന്നത്‌. ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന് കരുതി നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന അത്തരം മെമ്മറികൾ, അബദ്ധത്തിൽ മറ്റോരാളുടെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ, നഷ്ടപ്പെടുന്നത്‌, ഭാര്യയുടെ തുറന്ന്‌വെച്ച മാദനചെപ്പ്‌ മാത്രമല്ല, ആണത്തം നഷ്ടപ്പെട്ട നിങ്ങളുടെ ഗദ കൂടിയാണ്‌.

ഇത്തരം സംസ്കാര ശൂന്യമായ പ്രവർത്തികൾക്കെതിരെ എന്ത്‌കൊണ്ട്‌ സ്ത്രികൾ പ്രതികരിക്കുന്നില്ല?. ആശ്ചര്യം തോന്നുന്നു.

കൈയികിട്ടിയ ഭർത്താവിനെ പരമാവധി സുഖിപ്പിക്കുക എന്ന തന്ത്രത്തിൽ, ഇഷ്ടന്റെ ആഗ്രഹത്തിനെതിര്‌ പറയാതെ, ഭവിഷ്യത്ത്‌ ചിന്തിക്കാതെ, എല്ലാം മലർത്തി കിടക്കുമ്പോൾ, സഹോദരി നീ ഒർക്കുന്നോ, എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ, മറ്റോരാൾ, ഇത്‌ കാണുമെന്ന്?.

ഇത്തരം വൃതികേട്ട പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നവരിൽ അധികവും പ്രവാസികളാണെന്നത്‌, ഏറെ വേദനയുളവാക്കുന്നു.

സ്നേഹത്തോടെ, നിരസികാവുന്ന ഭർത്താവിന്റെ ആവശ്യങ്ങളിലൊന്നാണിതെന്ന്, ഭാര്യമാർ തിരിച്ചറിയണം. "എനിക്ക്‌ കാണാനാണെടീ" എന്ന മറുപടിക്ക്‌, "കൈയീന്ന് പോവും, മെമ്മറിയും, ഞാനും " എന്ന താക്കിത്‌ മതിയാവും.

------

പ്രവാസികളെ സൂക്ഷിക്കുക.

ഏത്‌ തരം ഡാറ്റ സ്റ്റോറേജുകളിൽനിന്നും, മെമ്മറി കാർഡായാലും,യു.എസ്‌ ബി ആയാലും, ഹാർഡ്‌ ഡിസ്കായാലും, നിങ്ങൾ ഡിലിറ്റ്‌ ചെയ്ത്‌, ഭാര്യ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് ഉറപ്പ്‌വരുത്തുന്നവയിൽനിന്ന് പോലും, ഡാറ്റ തിരിച്ചെടുക്കാം.

കഴിവതും, ഭാര്യമാരുടെ നഗ്നമേനികൾ എവിടെയും പതിയാതെ സൂക്ഷിക്കുക. വിഡിയോ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യാതിരിക്കുക.

ഡാറ്റ സുരക്ഷിതമാക്കാം എന്ന മോഹം വ്യമോഹം മാത്രമാണ്‌.

കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം നെഞ്ചിലേറ്റി ജീവിക്കുന്നവരെ, നിങ്ങൾ അവർക്കൊരു ഭാരമാവതിരിക്കട്ടെ.

ഓടോ.

ഇങ്ങനെ ഒരു കുറിപ്പിനാധാരം കൈയിൽകിട്ടിയ മെമ്മറികളിൽനിന്നും യാതൃശ്ചികമായി കണ്ട രംഗങ്ങളാണ്‌. കൂടുതൽ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അവയിൽ പലതും വലയിൽ തന്നെ കറങ്ങുന്നു.

പ്രബുദ്ധരായ പ്രവാസികളോട്‌ ഒന്നെ പറയാനുള്ളൂ.

നിങ്ങൾ യൂട്യൂബിൾ ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പ്‌വരുത്തിക്കോളൂ, നിങ്ങൾ ഇത്തരം പ്രവർത്തി ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ.

38063

കൊണ്ടോട്ടി മുഖ്യന്‌ വധഭിഷണി

കൊണ്ടോട്ടി മുഖ്യന്‌ വധഭിഷണി. അന്വേഷണതിന്‌ ബീരാന്‍ വിദേശത്തേക്ക്‌.

കൊണ്ടോട്ടി രാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യ അന്വേഷണ എജന്‍സി തലവന്‍ ബീരാനും അസിസ്റ്റന്റ്‌ കോയാലിയും ജിദ്ധയില്‍ വിമാനമിറങ്ങി. കാത്തിരുന്ന എംമ്പസി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ മുഴുവന്‍ കബളിപ്പിച്ച്‌ ബീരാന്‍ ലിമോസിന്‍ പിടിച്ച്‌ ശറഫിയയിലേക്ക്‌ വച്ച്‌ പിടിച്ചു.

അംമ്പര ചുംമ്പികളായ കെട്ടിടങ്ങള്‍ റോഡിനിരുവശവും, അധികവും ഗ്ലാസ്‌ ബില്‍ഡിങ്ങുകള്‍. റോഡില്‍ നിറയെ വാഹനങ്ങള്‍, ആരെയും അലോസരപ്പെടുത്താതെ തെന്നി നീങ്ങുന്ന നയന മനോഹരമായ കാഴ്ച. ഉറക്ക ക്ഷീണംകൊണ്ട്‌ ബീരാനും കോയാലിയും കണ്ണടച്ചു മഴങ്ങി.

"എന്താ ബീരാന്‍ക ഒരു മണം, ഞമ്മള്‍ കൊച്ചിലെത്ത്യ" കോയ ചോദിച്ചു. കാറിലിരുന്ന് മയങ്ങുന്ന ബീരാന്‍ മൂക്ക്‌ തുറന്നു.
"ഇങ്ങള്‍ ഇപ്പോ ശര്‍ഫിയെലെത്തി, അതാ ഇത്രിം നല്ല മണം." ഡ്രൈവര്‍ പറഞ്ഞു. ബീരാന്‍ കണ്ണ്‌ തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കി.
"ഇതെന്ത ഡ്രൈവറെ ഞമ്മള്‍ കൊണ്ടോട്ടിതനെ, ഒരു വണ്ടിക്ക്‌ തെനെ പോകാം പറ്റാത്ത റോഡ്‌ ഞമ്മല്‍ കൊണ്ടോട്ടില്‌ മത്രെ കണ്ടിട്ടുള്ളു"
"ഇതാണ്‌ ശര്‍ഫിയെലെ പോസ്റ്റാഫിസ്‌, ഇങ്ങക്ക്‌ ഇബടെ തനല്ലെ എര്‍ങ്ങണ്ടത്‌."
"ഞമ്മളെ ചങ്ങാതി ബെരാന്ന് പരഞ്ഞിനി, ഒനെ കാണാല്ലല്ലോ, ഞമ്മളെ കൈകല്‍ പൈസിം ഇല്ല. എന്തപ്പോ ചെയ്യ കോയ"
"ഇങ്ങളെട്ത്ത്‌ ഒന്റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ ഇല്ലെ. ഒന്ന് അങ്ങട്ട്‌ വിളിച്ചോക്കി" ബീരാന്‍ സുഹൃത്തിന്റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ കുത്തി. നലാഞ്ച്‌ മിനിട്ട്‌ ചെവിയില്‍ വെച്ചപ്പോ മൊബൈലില്‍ നിന്നും
"ഇനല്‍ അതിഫ്‌ അല്‍ മത്‌ലൂദ്‌, ല യുംകിനു ലി തസലു ബിഹിലാന്‍..."
"ഇതെന്താ കോയ, മൊബൈല്‍ ഒന്റെ അറബിന്റെ കൈകലാന്ന തൊന്ന്ണത്‌. ഇന്നാ, ഇജി ഒനോട്‌ സംസരിച്ചോ" കോയ ഫോണ്‍ വാങ്ങി, പറയുന്നത്‌ മുഴുവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു, എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു.
"ബീരാന്‍ക, ഇത്‌ ഞമ്മള്‍ ഓത്ത്‌പള്ളില്‌ പടിച്ച അറബിയല്ല. ഇതാറബി വെറെണ്‌. ഇത്‌ ഞമ്മക്ക്‌ അറിയുല്ലാ."
"പിന്നെന്തിനാ കോയ അന്നെ ഇന്റോപ്പം പണ്ടാറടക്കിയത്‌. അറബി അറിയ്യാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലെ അന്നെ ഞമ്മല്‍ സര്‍വ്വിസിതെനെ ഇട്‌തത്ത്‌. ഇഞ്ഞിപ്പോ എന്ത ചെയ്യ റബ്ബെ"
ബീരാന്‍ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. കൈലിമുണ്ടും ഫുള്‍കൈ ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച ഒരു മാന്യന്‍ അവരുടെ അടുതെത്തി.
"കൂയ്‌, കുട്ട്യെ, നോക്യ, ഞങ്ങള്‍ ഇവടെ പുതീതാ, ഒരു ചെങ്ങായ്ക്ക്‌ ഫോണ്‌ ചെയ്ത്‌ട്ട്‌ ഓന്‍ ഇട്‌ക്‌ണില്ലാ, ഇജി ഒന്ന് നോക്യ, ഒന്റെ അറബിയാന്ന തോന്ന്‌ണത്‌, ഇജി ഒന്നു സംസരിച്ചി നോക്യ, അയമു എവടെന്ന് മാത്രം ചോയ്ച്ചാളാ. ന്നാ"
ബീരാന്‍ ഫോണ്‍ മാന്യനെ എല്‍പ്പിച്ചു. മാന്യന്‍ മാന്യമായി ഫോണും കൊണ്ട്‌ നടന്നു. ബീരാന്‍ പിറകെയും, സെക്കന്റിനുള്ളില്‍ മാന്യന്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി, ചുറ്റും തിരഞ്ഞ കോയ പറഞ്ഞു "പൊടിപ്പോലുമില്ല കണ്ടുപിടിക്കാന്‍"
ഇതൊക്കെ കണ്ട്‌ ചുറ്റും ആളുകള്‍ നില്‍പ്പുണ്ടെങ്കിലും ആരും അവരെ ശ്രധിക്കുന്നില്ല. ആര്‍ക്കും അതിനുള്ള സമയമില്ല.

അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ്‌ ഒരാള്‍ ബീരാന്റെ തോളില്‍ കൈവെച്ച്‌കൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചു.
"ബീരാന്‍ ന്ന പേര്‌ ലെ, പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ ബിക്കണോ, 2000 റിയാല്‍ തരാം."
"കോയാ, അന്റെ പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ വിറ്റാളാ, അതൊണ്ട്‌ അങ്ങനെങ്കിലും ഒരു ഒബകാരം കിട്ടട്ടെ"
"വെണ്ട, പാസ്പോര്‍ട്ടോന്നും ഇപ്പം തനെ വില്‍ക്കണ്ട"

ചൂക്ക്‌ കാപ്പി, പായസം, കാപ്പി, കാപ്പി" എന്ന് വിളിച്ച്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ മെല്ലിഞ്ഞ ശരിരവുമായി ഒരാള്‍ മുന്നിലെത്തിയതും ബീരാന്‍
"മജീദെ, കൂയ്‌, ഞാന്‍ ബീരാനാ, അല്ല പഹയാ, അനക്ക്‌ ജിദ്ധെല്ല് സ്വാന്തായ്ട്ട്‌ ഹോട്ടല്‌ ഇണ്ട്ന്നല്ലെ ഇജി നാട്ടില്‌ പറഞ്ഞി നടക്ക്‌ണത്‌. ഇതപ്പോ അന്റെ ഹോട്ടല്‌"
കൂടുതലെന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ മജീദ്‌ മുന്നോട്ട്‌ നടന്നു. "ചൂക്ക്‌ കാപ്പി, പായസം, കാപ്പി, കാപ്പി, പപ്പടം, കരിയെപ്പിന്റെല, പപ്പടം മാണോ, പപ്പടം"

**************
"ബീരാന്‍കാ. അസലാമു അലൈക്കും."
"വ അലൈക്കും അസലാം. അയ്മുദു, ഇജി നല്ല ആളാ, എവടെ അന്റെ ഫോണ്‌, ഞങ്ങല്‍ ആകെ സുയ്പ്പായി"
ബീരാന്‍ ഒറ്റശ്വാസത്തില്‍ നടന്ന കാര്യങ്ങല്‍ മുഴുവന്‍ പറഞ്ഞു.
"സരല്ലാ, മൊബൈലല്ലെ പൊയിട്ടുള്ളു. പാസ്പോര്‍ട്ടും ബാഗ്ഗും കൈകലില്ലെ, ബെരി പോകാം "

ഇടിഞ്ഞ്‌ വിഴാറായ കെട്ടിടങ്ങല്‍ക്കിടയിലൂടെ, ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലൂടെ മുന്നോട്ട്‌, ഒരാള്‍ക്ക്‌ മാത്രം നടന്ന് പോകാവുന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ ബീരാനും കോയയും അയമുവിന്റെ റൂമില്‍ കയറി. ഒരു ചെറിയ റൂമില്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും കട്ടിലിട്ട്‌ നലഞ്ചാളുകള്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നു.
---------------------------------------------
"കോയ, അപ്പോ ഞമ്മക്ക്‌ ഇന്ന് തനെ ഒപ്പറേഷന്‍ തുടങ്ങണം, ആ നമ്പര്‍ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിന്റെതാന്നല്ലെ പറഞ്ഞത്‌. ആദ്യം ഞമ്മക്ക്‌ അങ്ങട്ട്‌ പോകാ"
ബീരാനും കോയയും അയമുവിന്‌ പിന്നലെ നടന്നു. ചുറ്റും നോക്കി കോയ അശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
"അയമൂ, ഭൂമീലെ അശുപത്രിന്റിം ഹെഡാപ്പീസ്സ്‌ ഇബടെണോ, നാല്‌ ഭാഗത്തും അശുപത്രി മത്രെ കണാനുള്ളൂ. എന്തോരം അശ്പത്രിയാ ഇവടെ"
"ഇതൊക്കെ ചെറുതല്ലെ, ബല്യ ബല്യ അശ്പത്രിന്റെ പണി നടക്ക്‌ണുള്ളു. എല്ലം കൊണ്ടോട്ടികാരതെന്നെ"
വ്യക്തമായ തെളിവുകള്‍ നാട്ടില്‍നിന്ന് തനെ ശേഖരിച്ച്‌ വന്നത്‌കൊണ്ട്‌ നേരെ കയറിച്ചെന്ന് ഒരു യുവതിയെ പേടിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ഒരുപ്പാട്‌ ഉത്തരം കിട്ടി, ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇനിയും ബാക്കി.
അങ്ങനെ സംഘം അടുത്ത ഇരയെ തേടി ഒരു കമ്പനിയുടെ ലെബര്‍ ക്യമ്പിലേക്ക്‌.

ടൗണില്‍ നിന്നും 40 കിലോമിറ്റര്‍ അകലെ, ചുട്ട്‌ പൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയില്‍, നിറഞ്ഞൊലിക്കുന്ന സെപ്റ്റിക്‌ ടാങ്കുകള്‍ക്കിടയില്‍, 12 ആളുകള്‍ ഒരുമുറിയില്‍ സുഖമായുറങ്ങുന്ന, വെള്ളമില്ലാത്ത, 4000 തില്‍പരം ജോലിക്കാരുടെ താവളം.

ബീരാന്‍ ഒരു പ്രയാസി

"ഉസ്‌മനെ, കോയ, എല്ലാരും ഇള്ള സ്ഥലതോക്കെ അഡ്‌ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ ഇരിക്കിട്ടോ"

പതിനഞ്ച്‌ വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസ ജിവിതത്തിന്‌ വിരാമമിട്ട്‌ ഒരുപാട്‌ സ്വപ്നങ്ങളുമായി നാട്ടിലേക്ക്‌ പോവാന്‍ തയാറാവുന്ന ബീരാന്റെ റൂം

വര്‍ഷങ്ങളോളമായി ബീരാനും, മറ്റാഞ്ച്‌ പേരും ഈ റൂമില്‍ തനെയാണ്‌ താമസം പട്ടിണിയും പരിവട്ടവും അരെയും അറിയിക്കതെ ഉള്ളത്‌കെണ്ട്‌ ഓണം പോലെ ജീവിക്കുന്നു ഇവര്‍ നാട്ടിലെ എന്താവശ്യതിനും അദ്യം ട്ടിക്കറ്റ്‌ കിട്ടുന്നത്‌ ഈ റൂമിലാണ്‌। ഷെറഫിയായില്‍ അയത്‌കൊണ്ട്‌, എല്ലാവര്‍ക്കും വരാനും പോകാനും എള്ളുപ്പവും

"ഒരു പത്ത്‌ മിന്‍റ്റും കൂടി സബുറാകീ, ബീരാന്‍കാന്റെ കയോണ്ട്‌ ഇങ്ങക്ക്‌ എല്ലാര്‌ക്കും കിട്ട്‌ണ അവസന്‍തെ പാര്‍ട്ട്യാത്‌। അല്ലാ, ഹംസ ബെരാന്ന് പര്‍ഞ്ഞിനി, കാണാല്ല।"

"അല്ല ബീരാന്‍ക, ഹംസ പൈസന്നോ"

"തെരാന്ന് പര്‍ഞ്ഞ്‌ണ്ട്‌, ഇപ്പോ ഒന്റെ കാര്യം ഇച്ചിരി കഷ്ടാന്ന കെട്ടത്‌"

"ഇങ്ങളെ ഒരു കാര്യം, ഓനെ, നാട്ടില്‍ പത്ത്‌ സെന്റ്‌ സ്ഥലും ഒരു പെരിം മാങ്ങി, അത്‌ ഇങ്ങളറിയോ, ഇങ്ങളെ കൈകന്ന് എല്ലാരും കായിമങ്ങിട്ട്‌ ഇങ്ങനെ മുങ്ങി നടക്കല്ലെ. ഇങ്ങള്‌ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ച്‌ ചോയ്ച്ച കിട്ടും, പക്ഷെ ഇങ്ങള്‌ ചോയ്ച്ചുല."

"പൊട്ടെ, അതൊണ്ട്‌ ഓന്‌ നാന്നയ്ക്കോട്ടെ"

"ഇങ്ങക്ക്‌ ഇബടെ വള്ളത്തിന്‌ പ്രശ്നണ്ടോ""രണ്ടാഴ്ചകുടുമ്പള്ള ഇബടെ ലെന്‍ല്‌ വെള്ളം ബെരല്‌, പുടുച്ചി വെക്കാന്‍ പോര്‍ത്ത്‌ വല്യോര്‌ ട്ടങ്കി ഞമ്മള്‍ പിറ്റാക്കീണ്‌, അതോണ്ട്‌ വെല്യെ കോഴ്പം ഇല്ല।"

"ബീരന്‍കന്റെ ഒരു സന്തോഷം കണ്ടിലെ, അല്ല ബിരന്‍കാ പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ കിട്ടിയോ, കഫീല്‌ എന്ത്‌പറഞ്ഞി"

"ഓന്റെ കജും കാലും പുടിച്ചി അത്‌ ഞമ്മള്‍ മാങ്ങി കോയ, ഓന്‌ എക്സിറ്റ്‌ അടിച്ചി തെരാന്‍ വല്യെ ഇസ്ട്ടം ഒന്നൂല്ല. ന്നാലും എന്തോ കുദ്‌റതോണ്ട്‌ ഓന്‍ അത്‌ ശരിയാക്കി തന്ന്. റി എന്റ്രി അടിച്ചി തെരാന്ന് ഓന്‍ ഇന്നലിം കൂടി പര്‍ഞ്ഞതാ. ഓന്‌ മാസം മാസം മുന്നൂറ്‌ റിയാല്‌ കിട്ട്‌ണതല്ലെ. ബെല്യെ ഇഷ്‌ട്ടോന്നും ഇണ്ടവുലാ"

"അപ്പോ, എക്സിറ്റ്‌ അടിച്ച്‌ തനെ പോകാന്‍ തിര്‌മാന്‍ച്ചോ ബീരാന്‍ക, കൈഞ്ഞറവ്‌ശ്യം പോയത്‌ ഓര്‍മ്മണ്ടോ"

"ഞാം സെലിമെ ഞമ്മളെ നാട്ട്‌കല്ലെ പോണത്‌, പയ്‌നഞ്ച്‌ കൊല്ലതിനെടക്ക്‌ ഞാന്‍ നാല്‌റാവ്‌ശ്യാ നാട്ടില്‌ പോയത്‌, അകെ നാട്ടില്‌ നിന്നത്‌ പന്ത്രണ്ട്‌ മാസ്സും. അല്ല, കൊല്ലം കൊല്ലം നാട്ട്‌ല്‌ പോണെ അനക്ക്‌ മനസ്സിലാവുല്ല സലീമെ. പിന്നെ കുട്ട്യെള്ള്‌ രണ്ടും ചെര്‍തല്ലെ, പെരന്റെ പണ്യും കയ്ഞ്ഞി, ബല്ലാണ്ട്‌ ബെസ്മിചുമം ഇങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലെ ഇബടെ. ഞമ്മക്ക്‌ അപ്പം പിനീം കെറിപോരാന്ന്"

"അപ്പോ, രണ്ടും കല്‍പിച്ച പോക്‌‍ലെ"

"ക്ഴ്‌ഞ്ഞറാവ്‌ശ്യം ഞാന്‍ ഒരു ചെറി പിട്യ തട്ടികുട്ടിണ്‌, അന്‍ജന്‍ നോക്കി നടത്‌ണ്ട്‌, അത്‌ ഒന്നുകൂടി ഉഷാറാക്ക്യാ ഇന്‍ക്കും കുട്ട്യെക്കും സുഖായ്‌ട്ട്‌ ജിവിച്ചാ, ഇവടെ പത്ത്‌ പതിനാല്ല് മണിക്കുര്‍ ഞമ്മള്ള്‌ പണിഇട്‌ക്‌‍ണതല്ലെ, ഇത്രിം കഷ്ടപ്പാട്‌ എന്തായാലും നട്ടില്‍ ഇണ്ടാവൂല"

പ്രവാസ ജിവിതംകൊണ്ട്‌ സമ്പാധിച്ച കൂറെ നല്ല ചങ്ങതിമാരോട്‌ യത്ര പറഞ്ഞ്‌ ബീരാന്‍ പോയി. പാടവരമ്പും, കൈതോടുകളും നിറഞ്ഞ, പച്ച കുന്നും പുല്‍മേടുകളും സ്വപ്നം കണ്ട്‌, ഇടിയും മഴയും അന്യമായ എണ്ണപ്പാടതിന്റെ മധുരിക്കുന്ന ഒര്‍മ്മകളുമായി.


വാല്‍കഷ്ണം: ആറ്‌ മാസതിനു ശേഷം ഷറഫിയയില്‍ വെച്ച്‌ ഞാന്‍ വിണ്ടും ബീരാനെ കണ്ടു. അപ്പോ സലീം പറഞ്ഞത്‌ ഇങ്ങനെ "കടല വണ്ടിക്ക്‌ കാറ്‌ ഇടിച്ചത്‌ പോലെ, ബീരാന്‍ക പോയതിനെക്കാള്‍ സ്പീഡില്‍ തിരിച്ച്‌ വന്നു. ഇത്‌ ഒരോ പ്രവാസിയുടെയും വിധിയാണ്‌"