ബ്ലോഗർ ഒളിച്ചോടി
ബ്ലോഗർ ഒളിച്ചോടി
ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ കാറ്റിലും കോളിലും പെട്ട്‌ ആടിയുലയുന്ന എന്റെ ബ്ലോഗിനെ രക്ഷിക്കുവാൻ ഇനിയെന്ത്‌ വഴി, എന്നാലോചിച്ച്‌, ഒരു പോസ്റ്റിനുള്ള വല്ല കച്ചിതുരുമ്പും, ചാറ്റിൽ വീണ്‌ കിടക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയിൽ, ഗൂഗിൾ ടാക്കിന്റെ ഷട്ടർ, കിര്ര്ർ, എന്ന ശബ്ദത്തോടെ തുറന്നു. അതിനകത്ത്‌ കിടന്ന, എലിയും പാറ്റയും, പിന്നെ ഞാൻ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന, ആർക്കും ഒരുപകാരവുമില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് വളരെയധിയകം പ്രയോജനമുള്ള, രണ്ട്‌ മുന്ന് വൈറസുകൾ എന്നിവ, ഓൺലൈനിൽ കിടന്നുറങ്ങിയ ആരുടെയോക്കെയോ കണക്കിൽ, ഒരു കണക്കുമില്ലാതെ പോയി.
പെയ്ന്റ്‌ ബ്രഷെടുത്ത്‌, ജനവാതിലുകൾ എല്ലാം ക്ലീനാക്കി. ഇനി ആരെങ്കിലും വരാതിരിക്കില്ലെന്ന പ്രതിക്ഷയിൽ, ഉമറപടിയിലിരുന്ന്, മുറുക്കിതുപ്പാനുള്ള റോ മെറ്റിരിയൽസ്‌ തപ്പിയപ്പോഴാണ്‌, ചെല്ലപെട്ടിക്കുള്ളിൽ, ഒന്നുമില്ലെന്ന സത്യം മനസിലായാത്‌. ആരെങ്കിലും ഈ വഴി വന്നിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരു ദിനേശ്‌ ബീഡി എങ്കിലും ഇരന്ന് വലിക്കാമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച്‌, പഴയകാല പ്രതാപങ്ങൾ, റിവൈൻഡ്‌ അടിച്ച്‌ കണ്ട്‌കൊണ്ടിരുന്നു.
"കൂയ്‌....."
പരിസരബോധം പണ്ടെ ഇല്ലെങ്കിലും, ഏതുറക്കത്തിലും എനിക്ക് തിരിച്ചറിയുവാൻ കഴിയുന്ന, എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ ജന്മത്തിൽ എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയാത്ത, ഇത്രേം ശ്രുതിമധുരമായി, സംഗതികളോക്കെ ഒപ്പിച്ച്‌, കൂക്കിവിളിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ, മറ്റാരുമല്ല. ആയിരക്കണക്കിന്‌ ബ്ലോഗർമാരെ വഴിയാധാരമാക്കിയ, എന്റെ മോണിറ്ററിലുണ്ണിയായ, ശെഫിയായിരുന്നു. (വായനക്കാർക്ക്‌ ബോറടിക്കുന്നെങ്കിൽ, തിരിച്ചടിക്കണം). ഇത്രയും താളലയത്തോടെ, കൂക്കിവിളിക്കുവാനുള്ള ഇവന്റെ കഴിവ്‌ കണ്ടുപിടിക്കുവാൻ, ഞാൻ ഒരു ഗവേഷണം തന്നെ നടത്തിയിരുന്നു. മീൻകച്ചവടക്കാർപോലും, ഇതിന്റെ ഏഴയലത്ത്‌ വരില്ല.
"ഹലോ ശെഫി, എവിടെയായിരുന്നു."
ഞാൻ ഒരാളെകിട്ടിയ സന്തോഷത്തിലും, ഫുൾവോളിയത്തിലും DTS ഇഫക്റ്റ്‌ ഒട്ടും കുറക്കാതെ ചോദിച്ചു.
"ഡാ, പാറപുരത്ത്‌ ചിരട്ടയിട്ടുരക്കുന്നപോലെയുള്ള നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ട്‌, എന്റെ ചെവിയുടെ ഫിയലമന്റ്‌ അടിച്ച്‌പോകുമോന്ന് പേടി, അത്‌കൊണ്ട്‌, നിന്റെ ശബ്ദം ഇത്തിരി കുറക്കെടാ"
ഹാവു, സമധാനമായി, അല്ല, കാശ്‌ മുതലായി. സെക്കനന്റ്‌ മാർക്കറ്റിൽപോയി ഒരു ഇയർഫോൺ, വിത്ത്‌ മൈക്കിന്റെ വിലകേട്ടിട്ട്‌, എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപോയി, കൈ ഒടിഞ്ഞതും, വയർ കിറിയതും, ജാക്ക്‌ ജോക്കറെപോലെയുള്ളതുമായ 5 എണ്ണമെടുത്ത്‌, ചാക്കിലാക്കി, കറുപ്പൻ അറബി പറഞ്ഞു, "ആസറ റിയാൽ".
റൂമിലെത്തി, രണ്ട്‌ മൂന്ന് ദിവസത്തെ പരീക്ഷണ, നിരീക്ഷണങ്ങൾകൊടുവിൽ, പലതിന്റെയും പാർട്ടുകൾ മാറ്റിയും മറിച്ചും വെച്ച്‌, ഞാൻ സ്വന്തമായി കണ്ട്‌പിടിച്ച ഈ സാധനം ഇത്രം പെർഫെക്റ്റായികിട്ടുമെന്ന്, ഞാൻ കരുതിയില്ല. അത്‌ വിജയകരമായി പരീക്ഷിച്ചതിന്റെ സന്തോഷം കാരണം, എന്റെ കണ്ണിലൂടെ എന്തോ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
"ശെഫി, ഡാ, നിന്നെ കണ്ടിട്ട്‌ ഒരു അഞ്ചെട്ട്‌ മാസത്തിന്‌ മുന്നാലെണ്ണം ആയല്ലോ, നീ നാട്ടിൽ പോയോ"വിശേഷങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡം തുറന്ന്, ഞാൻ വരിവിതറി. എന്റെ ഗൂഗിൽടാക്ക്‌ നിറഞ്ഞ്‌ കവിഞ്ഞ്‌ നിന്നു.
രണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ, വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞ്‌ ശേഷം, വായനക്കാർക്ക്‌ വേണ്ടി, മൂന്നിൽ ഉറപ്പിച്ചു, ശെഫി പറഞ്ഞു.
"ബീരാനെ, ഞാനിപ്പോ നമ്പൂതിരിയല്ല"
"എന്റെ റബ്ബെ, ആരാടാ നിന്റെ ചാരിത്രം നശിപ്പിച്ചത്‌?" ആത്മാർത്ത സുഹൃത്തിനോടുള്ള അസൂയ കാരണം ഞാൻ അലറി കരഞ്ഞു.
"ഡാ കോപ്പെ, ഞാൻ പെണ്ണ്‌കെട്ടി, അവളിപ്പോ ഇവിടെയുണ്ട്‌"
ബൂലോകത്ത്‌ മഹാ സംഭവമായി മറേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു വിവാഹം, തിരിപോയ ഓലപടക്കം പോലെ, കിടക്കുന്ന ദുഖകരമായ കാഴ്ചയും, ലവന്റെ ജീവിതം ലവൾ നക്കി എന്ന സന്തോഷത്തിലും, ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയതെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിന്നു.
"ഡാ, കറക്റ്റ്‌ 9:15-ന്‌ അവൾക്ക്‌ ഭക്ഷണം വേണം, എല്ലാം ഞാൻ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌, ഇനി അത്‌ വിളമ്പി ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട്‌ അവളെ വിളിച്ചാൽ എന്റെ ഇന്നത്തെ ജോലി തീർന്നു. അപ്പോ നാളെ ഓഫിസിൽനിന്ന് ഞാൻ വിളിക്കാം, ബൈ"പറഞ്ഞതും, അവൻ പോയി.
ഞാൻ അവന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കുകായിരുന്നു. സെർവ്വർ അടിച്ച്‌ പോയ സൈറ്റ്‌ തുറന്ന്, റിഫ്രഷ്‌ അടിച്ച്‌ ഇപ്പോ വരും, ഇപ്പോ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ കാത്തിരിക്കുന്ന, പാവം എന്നെ പോലെ.
സത്യം കംപ്യൂട്ടറിന്റെ ഓഹരിപോലെ, എന്തോരു വിലയായിരുന്നു അവന്‌. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും കൈയിട്ട്‌ വാരിയ പ്രതിഭ. (ഒരാളുടെ .... ശേഷമാണ്‌ നമ്മൾ അയാളെ പുകഴ്‌ത്താറ്‌)
ഇപ്പോ, അതേ സത്യത്തിന്റെ ഓഹരിവിലപോലെ, യാചകർക്ക്‌ കൊടുത്താൽ പോലും, ഈ ഓഹരി വേണ്ട സാറെ, ന്ന് പറയുന്ന ഒരവസ്ഥ.
എന്നാലും അവൻ എങ്ങനെ ഒരു പെണ്ണിന്റെകൂടെ ഒളിച്ചോടി?
വീട്ടുകാരോട്‌ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ലെങ്കിലും, വെറുതെ പറയാമായിരുന്നു.
----------------
എന്റെ ബൾബിന്റെ ഫ്യൂസ്‌ പോയതായിരുന്നു. അവൻ കല്യാണം കഴിച്ചത്‌, അവളെതന്നെയായിരുന്നു. ഇവളാണ്‌ എന്റെ ഭാര്യ എന്ന്, കല്യാണത്തിന്‌ മുൻപെ, നാലാള്‌ കാണുവാൻ പ്രോഫെയിലിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയ ആതെ അവൾ.
------------------
ആരോടും പറയാതെ, ആരും അറിയാതെ, ചുളുവിൽ നാട്ടിൽ പോവുകായും, അതിലും ചുളുവിൽ വിവാഹം നടത്തുകയും (ഒവ്‌, സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം അല്ലെ) ചെയ്ത, ശെഫിയോടുള്ള എന്റെ പുകയും ചാരവും ഇങ്ങനെ ഞാൻ തീർത്തു
--------------------
ശെഫി,
ഒന്നുമില്ല വിവാഹ സമ്മാനമായി നിനക്ക്‌ തരുവാൻ. ഇത്‌ സ്വീകരിക്കുക.ആയുസ്സോടെയും, ആരോഗ്യത്തോടെയും, ഒരഞ്ചെട്ട്‌ കുട്ടികളെയും എടുത്ത്‌ നടക്കുവാൻ സർവ്വശക്തൻ അനുഗ്രഹം ചെയ്യട്ടെ.
